Zmiany nie oznaczają całkowicie nowych zasad wykonywania przewozów chłodniczych, ale aktualizują wiele technicznych i formalnych elementów ATP. Dotyczą przede wszystkim definicji wyposażenia, procedur badań i certyfikacji, urządzeń wielokomorowych i wielotemperaturowych, dokumentacji technicznej oraz pomiaru i rejestrowania temperatury. Poprawki zostały przyjęte przez grupę roboczą UNECE WP.11 podczas sesji w 2023 i 2024 r., a następnie przeprowadzone przez procedurę przewidzianą w umowie ATP. Jedną ze zmian jest doprecyzowanie samej definicji „equipment”, czyli wyposażenia podlegającego ATP. Nowy zapis określa je jako zespół elementów tworzących izolowaną zabudowę wraz z konstrukcją wsporczą potrzebną do przewozu drogowego lub kolejowego. Jeżeli pojazd jest wyposażony w urządzenie termiczne, również stanowi ono część tego zespołu. Doprecyzowano także zasady dotyczące tymczasowych świadectw ATP – w odpowiednich przypadkach ich maksymalny okres ważności wynosi sześć miesięcy.

Duża część zmian dotyczy pojazdów wielokomorowych i wielotemperaturowych. ATP porządkuje definicje takich konstrukcji oraz przegród dzielących przestrzeń ładunkową. Wprowadzono m.in. definicje przegród stałych, ruchomych, poprzecznych i wzdłużnych oraz doprecyzowano sposób prowadzenia testów urządzeń mających kilka komór. W przypadku wyposażenia wielokomorowego badania mają być prowadzone jednocześnie dla wszystkich komór, a przy ruchomych przegrodach ich ustawienie powinno odpowiadać konfiguracji powodującej największe zapotrzebowanie na chłodzenie.

Zmodyfikowano również część procedur związanych z badaniem urządzeń chłodniczych. W przepisach doprecyzowano m.in. sposób określania temperatury wewnętrznej podczas testów oraz warunki oceny zgodności. W jednej z procedur przewidziano możliwość wstępnego schłodzenia wyposażenia przed badaniem, a temperatura wewnętrzna jest określana na podstawie średniej z dwóch czujników w wybranym okresie testowym.

Istotny dla operatorów przewożących głęboko mrożoną żywność jest także zaktualizowany załącznik dotyczący monitorowania temperatury. Pojazd ma być wyposażony w urządzenie zdolne do pomiaru, rejestrowania i przechowywania danych o temperaturze powietrza. Zapisy wymagają przechowywania zapisów dotyczących każdego przewozu przez co najmniej rok, a w zależności od rodzaju żywności okres ten może być dłuższy.

Nowe ATP odwołuje się w tym zakresie do normy EN 12830:2018 dotyczącej urządzeń rejestrujących temperaturę. Wprowadzono także wymaganie weryfikacji urządzenia w co najmniej dwóch punktach pomiarowych zgodnie z EN 13486:2023. Dokumentacja takiej weryfikacji powinna być dostępna dla właściwych organów ATP, a sprzęt pomiarowy stosowany przez jednostki kontrolne ma być kalibrowany w laboratorium akredytowanym zgodnie z EN 17025:2017. Jednocześnie przewidziano przepisy przejściowe – rejestratory już eksploatowane i zgodne ze starszą normą EN 12830:1999 mogą nadal być używane. To ważne rozróżnienie z punktu widzenia przewoźników: nie wszystkie nowe wymagania oznaczają konieczność natychmiastowej wymiany wyposażenia 25 sierpnia. Część przepisów dotyczących rejestracji i weryfikacji temperatury została objęta okresem przejściowym, dlatego przedsiębiorstwa powinny sprawdzić nie tylko sam tekst ATP 2026, ale również terminy zastosowania konkretnych wymagań.

Nowa wersja ATP ma znaczenie również dla polskich firm. Polska jest stroną umowy, podobnie jak większość państw europejskich, dlatego jej wymagania mają zastosowanie do objętych ATP międzynarodowych przewozów żywności wykonywanych pomiędzy państwami będącymi stronami porozumienia. W praktyce nowe przepisy powinny przeanalizować nie tylko producenci chłodni i agregatów. Dotyczy to również przedsiębiorstw transportowych wykonujących międzynarodowe przewozy żywności, operatorów flot chłodniczych, serwisów, producentów zabudów oraz jednostek prowadzących badania i wydających świadectwa ATP. Szczególnej uwagi wymagają dokumenty pojazdów wielokomorowych, zasady badania urządzeń oraz systemy rejestrowania temperatury.

Źródło: UNECE